HOMEOPATİK DNA SEKANSLARI: YAŞLILIKTA ORTAYA ÇIKAN, ZAYIF BAĞIŞIKLIK VE OTOİMMÜN HASTALIKLARA ÇARE Mİ? / ARE DNA SEQUENCES OF HOMEOPATİC MEDICINES GOOD FOR AUTOIMMUNE DISTURBANCES

HOMEOPATİK DNA SEKANSLARI: YAŞLILIKTA ORTAYA ÇIKAN, ZAYIF BAĞIŞIKLIK VE OTOİMMÜN HASTALIKLARA ÇARE Mİ?


Çok basit şekilde belirtmek gerekirse, DNA sekansları kromozomlar üzerinde bulunan DNA moloküllerimizi oluşturan cytosin, adenin, guanin ve thymin isimli proteinlerin kendi aralarında değişik dizilim ve değişik uzunlukta oluşturdukları dizilimlerdir. Her özgün dizilim bir geni temsil etmektedir. Genetik kodlarımız bu dizilimlere göre her kişide kısmen değişik olarak şekillenmektedir. Bugüne kadar vücudumuzda yaklaşık 24 000 civarında gen tarif edilmiştir.

DNA sekansları laboratuvar ortamında homeopatik metotlarla da hazırlanabilmektedir. 300-400 aralığında baz çifte sahip homeopatik özel DNA sekanslarına ait medical DNA sekansları yaşlılıkla ortaya çıkan düşük bağışıklık ve oto-ümmin rahatsızlıkların tedavisinde ümit vadetmektedir.

6 C potansiyelli bu remedilerin genlerin düşük expresyonlarından doğan belli hastalıklarda sözkonusu hasarlı genlerin tedavisinde kullanım çalışmaları başlamıştır.Örnek olarak, KL geninin yaşlılıkla birlikte düşük expresyonu bilinmektedir. Bunun neticesi olarak düşük bağışıklık sistemi, artan yaşlanma semptomları ve oto-immün rahatsızlıklara yatkınlık ortaya çıkmaktadır. Bunların kullanımları konusundaki gelişmeler özellikler tedavisi çok zor olan veya mümkün olmayan oto-immün rahatsızlıkların tedavisi açısından önem arzetmektedir.

DNA SEKANSI/DİZİLİMİNE BİR ÖRNEK

KANSER DAHİL TEDAVİDE KULLANILAN İLAÇLARIN/REMEDİLERİN DEĞİŞİK DOZAJLARI VEYA DİLİTASYONLARI HEDEF ALDIĞI GEN EXPRESYONLARINI FARKLI ŞEKİLDE ETKİLEYEBİLMEKTEDİR. DIFFERENT POTETIALS OF REMEDIES MAY CAUSE DIFFERENT GENE EXPRESSIONS INCLUDING CANCER TREATMENT.

İlaçlarda doz ayarlamaları çok önemlidir. Aynı ilaç dilite (sulandırılma) ayarlamaları (veya dilitasyonlar) ile bir durumu yatıştırıcı veya tahrik edici olarak kullanılabilir. Bu durumu en çok etkileyen durum kişinin kendine özel genetik durumudur. Aynı tedavi aracının değişik dilutasyonları genlerin expresyonlarını tamamen zıt şekilde etkileyebilmektedir. Bu özellikleri ile tedavinin yönü değişebilmekte, hedef genlerin aktif ve pasifliği üzerinde etkili olunabilmektedir.
Khuda-Bukhsh ve arkadaşları düşük ve yüksek dozajlı kullanımların genler üzerindeki etkisini araştırdılar. Kanser tedavisinde pozitif HeLA hücreleri (HPV18 hücreleri) üzerinde etki araştırmasında çok düşük dozajdaki Condurango 30’un eş değerlerinde göre daha etkili olduğu görülmüştür.
Hücre toksisitesi ve programlı hücre ölümleri üzerine yapılan araştırmalarda da aynı durum gözlenmiştir. Preethi ve arkadaşları Dalton Lenfoması tümör hücreleri ve diğer tümör hücreleri üzerinde kullanılan dozajların tedavi üzerindeki etkileri ile ilgili yaptıkları araştırmalarda 10 farklı homeopatik ilacın farklı farklı potansiyellerini kullandılar. Sonuç olarak dilite edilmemiş (sulandırılmamış) ilaç ile sulandırılmış olarak kullanılan ilaçlar arasında genleri etkileme açısından büyük farklar tespit etmişlerdir. Örneğin carcinosinum 200C, daha az sulandırılmış olan carcinosinum 30 C’den kanserli hücreleri öldürmede daha başarılı bulunmuştur.